Kalmadı hevesim hayattan gayri..
Ne yaptımsa sevdiremedim kendimi,
Kimseye kendime bile..
Ben seveyim istedim o da hata imiş.
Ne kaldı ki sevdiğim sanki?
Herşey mahkum değişmeye, sevgiler de..
Sevdiklerim de değişti, ben de:(
Tek değişmeyen annemin sevgisi..
Derdim: çok mu istediğim, azıcık bişey,
Derdin çok olmasındansa az istemek yeğ imiş.
Yorgunum mutsuzum ve üzgün..
Geçer elbet yakında bu hüzün!..
Geride kalanlar da önemsiz gelecek bir vakit,
O vakte kadar sabır gerek ve şükür..
Neyi özler insan sorarım kendime,
Belki sadece alışkanlıktır hayat..
Hayallere benzemediğine göre.
Oysaki ne hayallerim vardı hala gözümün önünde:)
Hayaller de olmasa hayat neye bezerdi ki?
Sevgiler yalan hayatlar yalan sözler yalan..
Tek gerçekler kalmıştı sevdiğim onlar da gitti,
Herbir zerresinin kaybolması gibi sevgimin teker teker.
Hayat alışkanlık madem kaybolmaya da alışmak gerek, kaybetmeye de..
Güçlü olmak gerek zorluklar önünde..
Ve haksıza karşı durmayı becerebilen haketmeli sevgiyi!
Hayat neler getirir ki bana?
İnşallah huzur, cesaret, mutluluk ve vefa!
Gerçekleri de unutmasın ama:(

****
Ağir aksak siler hayat yüzümdeki tenimdeki izlerini
Ve en zor da aklı evvel yüreğime anlatırım
Canımdan saydığımın içimi eze eze el olup sessiz gidişini
Anlamaz ki ashk öylece hazırolda durup ne seni ne beni beklemezki
Biraz yürek biraz çaba ve gözün kara olmalı
Bir büyük can pazarı ashk sapasağlam çıkmalı
Hiç korkaklık dinlemez ki
Dinlemez ki!!!..
Neyse:(